Powrót do BlogowiSKO Gimnazjum im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Latowiczu
DZIEŃ ZADUSZNY

DZIEŃ ZADUSZNY

Warszawa 01.11.2017

Dla tych, którzy odeszli w nieznany świat, płomień na wietrze kołysze wiatr. Dla nich tyle kwiatów pod cmentarnym murem i niebo jesienne u góry...

Według tradycji katolickiej Dzień Zaduszny, związany w Polsce z tradycją Zaduszek, jest poświęcony modlitwom za dusze zmarłych oczekujących na zbawienie. To wyjątkowe chwile, w czasie których katolicy modlą się by ci, którzy jeszcze nie przestąpili bram niebieskich, mogli to wreszcie zrobić. Wierzą, że dzięki ich prośbom wniesionym do Boga dusze, które cierpią w Czyśćcu, będą mogły przenieść się do Nieba i ujrzeć oblicze Najwyższego. Wiele osób mylnie Wszystkich Świętych nazywa Świętem Zmarłych, tymczasem to właśnie Zaduszki są dniem, w czasie którego wspomina się wszystkich ludzi, którzy odeszli.

  Obchody Dnia Zadusznego zapoczątkował w chrześcijaństwie w 998r. św. Odilon, opat z Cluny, jako przeciwwagę dla pogańskich obrządków czczących zmarłych. Na dzień modłów za dusze zmarłych - stąd nazwa "Zaduszki" - wyznaczył pierwszy dzień po Wszystkich Świętych. W XIIIw. ta tradycja rozpowszechniła się w całym Kościele katolickim. W XIVw. zaczęto urządzać procesje na cmentarz do czterech stacji. Przy stacjach odmawiano modlitwy za zmarłych i śpiewano pieśni żałobne. Piąta stacja odbywała się już w kościele, po powrocie procesji z cmentarza.
  W Polsce tradycja Dnia Zadusznego zaczęła się tworzyć już w XIIw., a z końcem XVw. była znana w całym kraju. W 1915r. papież Benedykt XV na prośbę opata benedyktynów zezwolił, aby tego dnia każdy kapłan mógł odprawić trzy msze: w intencji poleconej przez wiernych, za wszystkich wiernych zmarłych i według intencji papieża.
  W polskim Kościele katolickim Dzień Zaduszny ma rangę wspomnienia obowiązkowego, jako wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych.

 

Tu jest pamięć i tutaj świeczka.
Tutaj napis i kwiat pozostanie.
Ale zmarły gdzie indziej mieszka
na wieczne odpoczywanie.
(...)
Smutek to jest mrok po zmarłych tu,
ale dla nich są wysokie jasne światy.
Zapal świeczkę. Westchnij. Pacierz zmów.
Odejdź pełen jasności skrzydlatej.
("W zaduszki" - J. Kulmowa)


  W Zaduszki odwiedza się cmentarze, groby zmarłych z rodziny i uczestniczy się w mszach, modląc się w intencji zmarłych. Do obrzędów zadusznych należy specjalna msza odprawiana w tym dniu zwana "pominkami". Tego dnia istnieje tradycja zapalania świeczek czy zniczy na grobach zmarłych oraz składania kwiatów, wieńców lub też innego typu ozdób mających być symbolem pamięci o tychże zmarłych. Tradycja stawiania zniczy na grobach wywodzi się z dawnego pogańskiego zwyczaju rozpalania ognisk na mogiłach, wierzono bowiem, że ogrzeją one błąkające się po ziemi dusze. Jak twierdzi etnograf i antropolog kultury, dr Jan Witold Suliga - "To nawiązanie do słów modlitwy 'Niech światło wiekuiste im świeci'. To rodzaj ofiary, symboliczny gest okazania pamięci. Dajemy zmarłym światło, by zbliżyli się do świata boskiego."
 

Pozostałe wpisy z tej kategorii